Sahasadecha, from the Ramakien murals

รามเกียรติ์คือรามายณะฉบับไทย และฉบับที่เขียนรอบพระระเบียงวัดพระแก้วในกรุงเทพฯ มีทั้งสิ้นหนึ่งร้อยเจ็ดสิบแปดห้อง — จิตรกรรมต่อเนื่องที่โอบล้อมลานพระอารามซึ่งประดิษฐานพระแก้วมรกต

ห้องภาพนี้มาจากตอนศึกสงคราม แสดงสหัสเดชะ ยักษ์ที่พรรณนาว่ามีพันหน้าและสองพันมือ เขียนตามขนบไทยที่แบนและประดับประดา ซึ่งบอกยศศักดิ์ด้วยมงกุฎและสีมากกว่าด้วยขนาดหรือทัศนียภาพ ยักษ์เป็นสีเขียวหรือสีขาวปากมีเขี้ยว ส่วนเทพและกษัตริย์เป็นสีทอง

จิตรกรรมมีมาแต่ครั้งสถาปนาพระอารามในปลายคริสต์ศตวรรษที่สิบแปด แต่แทบไม่มีสีใดบนผนังที่เป็นของเดิม ภูมิอากาศกรุงเทพฯ นั้นรุนแรงต่อเนื้อสี และพระระเบียงได้รับการบูรณะซ้ำแล้วซ้ำเล่า — ครั้งใหญ่ในรัชกาลที่ 3 อีกครั้งในรัชกาลที่ 7 และต่อเนื่องเรื่อยมา ภาพเขียนจึงเก่าและใหม่ไปพร้อมกัน: องค์ประกอบแห่งคริสต์ศตวรรษที่สิบแปดที่ได้รับการดูแลโดยมือรุ่นหลังหลายชั่วคน แต่ละรุ่นเดินตามรุ่นก่อน

นั่นเป็นความสัมพันธ์กับความแท้ที่ต่างจากพิพิธภัณฑ์ ไม่มีใครรักษาฝีแปรงดั้งเดิม สิ่งที่รักษาไว้คือภาพ และการดำรงอยู่ต่อไปของจิตรกรรมขึ้นอยู่กับการเขียนซ่อม มิใช่การอนุรักษ์

ภาพถ่ายโดยรังกา ไซ เผยแพร่สู่สาธารณสมบัติภายใต้ CC0