The Sigiriya Frescoes

สิกิริยาคือแท่งหินหลอมเหลวที่แข็งตัวแล้ว ตั้งสูงสองร้อยเมตรเหนือที่ราบของศรีลังกา และในคริสต์ศตวรรษที่ห้า พระเจ้ากัสสปะที่ 1 ทรงสร้างป้อมปราการไว้บนยอด ระหว่างทางขึ้น ในแอ่งหินที่กำบังบนผนังด้านตะวันตก ช่างเขียนได้เขียนรูปสตรีเต็มผืนหิน — ประดับอาภรณ์ เปลือยไหล่ ถือดอกไม้ ผุดขึ้นจากสิ่งที่ดูคล้ายเมฆ

สิ่งที่หลงเหลือเป็นเพียงเศษเสี้ยว บันทึกยุคแรกกล่าวถึงแถบภาพเขียนที่ทอดยาวไปตามผนังหิน ปัจจุบันเหลือราวยี่สิบรูป รอดมาได้เพราะชะง่อนหินที่บังฝนไว้ ที่เหลือสูญไปกับดินฟ้าอากาศ การทำลาย และกาลเวลา

ไม่มีใครเห็นพ้องกันว่าพวกเธอคือใคร มีผู้อ่านว่าเป็นนางอัปสร เป็นสตรีในราชสำนักของกัสสปะที่กำลังไปบูชา และเป็นบุคลาธิษฐานของเมฆและสายฟ้า ช่างเขียนไม่ได้ทิ้งชื่อหรือคำอธิบายใดไว้ และข้อถกเถียงนี้ดำเนินมากว่าหนึ่งศตวรรษโดยยังไม่ยุติ

สิ่งที่ไม่มีใครโต้แย้งคือฝีมือ รูปเหล่านี้ปั้นขึ้นด้วยสีดินโทนอุ่นด้วยความมั่นใจที่บ่งบอกถึงจารีตที่ตั้งมั่นแล้ว มิใช่การทดลอง — นี่ไม่ใช่ความพยายามครั้งแรกของสิ่งใดเลย ภาพเหล่านี้อยู่ต้นสายของจิตรกรรมเอเชียใต้ที่ต่อมาผ่านไปยังอชันตา และถูกสร้างขึ้นเพื่อผู้ชมที่แทบไม่มีอยู่จริง สูงอยู่บนผาหิน มองเห็นได้เฉพาะผู้ที่ปีนขึ้นไป